CZ PL DE

Muzeum Regionalne w Lubaniu

Muzeum Regionalne w Lubaniu powstało w 1975 r. Początkowo gromadziło materiały dotyczące osadników wojskowych zasiedlających Ziemie Zachodnie i Północne. W latach 90. XX w. rozszerzyło zakres działalności i wraz z Muzeum Osadnictwa Wojskowego zostało przekształcone w jednostkę zajmującą się dziejami regionu. Obecne zbiory muzealne dotyczą głównie historii Lubania i okolic oraz pogranicza śląsko-górnołużyckiego. Wśród eksponatów znajdują się m.in: dokumenty związane z historią miasta, zbiór naczyń ceramicznych znalezionych pod fundamentami budowli z XV i XVI w., kolekcja naczyń cynowych oraz zbiór obrazów miejscowych artystów. Ciekawostkę stanowi kolekcja skał i minerałów pochodzących z zachodniej części Dolnego Śląska.

Podczas zwiedzania Muzeum można poznać ciekawą historię Lubania i okolic. Na przełomie XV i XVI w. miasto słynęło z browarnictwa. Tutejsze piwo podawano nawet we wrocławskiej Piwnicy Świdnickiej. Jednak największe bogactwo miastu przyniosło płóciennictwo. Cech Płócienników został zawiązany w latach 70. XVI w, a w 1577 r. rada miejska zatwierdziła statut cechowy. Produkcji płócienniczej towarzyszył rozkwit handlu, dzięki któremu Lubań na przełomie XVI i XVII w. stał się znaczącym ośrodkiem miejskim. Szczyt prosperity miejscowego rzemiosła przypada na schyłek XVII w. Dla rozwoju miasta istotne znaczenia miało także jego położenie przy szlaku Via Regia. W Lubaniu mieszkali i działali bogaci kupcy między innymi: Karl Gottlob Kirchhoff, który zajmował się handlem tekstyliami. Wzniósł on tzw. „Dom pod Okrętem”, stanowiący niegdyś centrum handlu płótnem. Obecnie jest to jeden z najcenniejszych zabytków architektonicznych Lubania. Z Lubaniem związany był także Daniel Andreas Fischer – jeden z najwybitniejszych kupców działających w mieście w XVIII w.